Uwielbiam z nim jeździć samochodem. Nagadamy się więcej niż w domu tygodniami

Wielki głos, wielka skromność, wielka mądrość. Jestem zachwycona

Wprawdzie kilka osób starało się jak mogło, żeby zepsuć koncert, ale jednak im się nie udało. Sporo ludzi powinno się na siłę prostować, mają podstawowe braki w kulturze osobistej.

Czerwcowy Istambuł – jedna wielka przyjemność

Kocham to miasto! Byłam drugi raz i na pewno nie ostatni ))

WAKACJE!!!!!!!!!!!!!!!!! ))))))))))

Menusis tańczony pod baldachimem z liści był jeszce wspanialszy niż zwykle

Śpiąca krolewna w Narodowym, a potem – zamiast porządnej restauracji – śmieciowa pizza w Pizzy Hut, jak to dzieci kochają    Dorośli tez, choć im nie wypada

Uroczy wieczór: Opowieści Chasydów w Teatrze Żydowskim, potem spacer po Ogrodzie Saskim, wieczór z herbatką i owocowymi babeczkami

Opowieści Chasydów były super i długo wyczekane – poprzednia wyprawa do Teatru Żydowskiego nie powiodła się, odwołano spektakl z powodu żałoby narodowej. Uwielbiam małe sceny i kameralne przedstawienia – wielkie molochy nie mają tej magii. Oczywiście mają inną ale nie ma  nigdy takiej interakcji widz-aktor. Fi dostała kabałę jako jedna z trzech osób z widowni – niech się spełni

Po przedstawieniu z czystej radości życia tańczyłam na środku ogrodu saskiego menusisa 

Ogród Saski uwielbiam, jest w nim najpiękniejsza fontanna w Warszawie, mnóstwo pięknych kasztanowców i klonów. Do czasów saskich żywię bardzo pozytywny stosunek uczuciowy. Wbrew czarnemu PR, który robi im szkoła, zarówno obydwaj Sasi, jak i Stanisław August Poniatowski byli wspaniałymi mecenasami kultury. Sasom zawdzięczamy m.in. rozwój opery w Polsce. A jakie inwestycje w Warszawie! No i oczywiście jeszcze uwielbiam tę epokę  ze względu na powieści z czasów saskich Józefa Ignacego Kraszewskiego

W Ogrodzie Saskim jest teraz piękna wystawa reprodukcji obrazów Canaletta i Vogla o tematyce warszawskiej. Pysznie

Potem herbatka, kolacja, ciacho, oczywiście pogaduchy i do domu spać

Dla takich wieczorów warto żyć

Najwyraźniej strój w stylu japońskiej uczennicy, nawet bez podkolanówek (to już byłoby przegięcie, hie hie hie), działa cuda!